przygoda w windzie

zaczęło się tak normalnie .... po naszym środowym zebraniu zamknęłam biurowe drzwi i szybciutko weszłam do windy, gdzie czekało na mnie 6 wspaniałych kociarzy. Ruszyliśmy i nalgle .... coś zgrzytnęło, szarpnęło i zatrzymaliśmy się między pierwszym piętrem a parterem. Godzina 21-sza. Pusty budynek. Duszno, gorąco i ciasno w windzie. Przycisnełam wszystkie możliwe przyciski i ... nic. Tylko wiatraczek na chwilkę zadziałał. I nagle ktoś zarządził,że trzeba zadzwonić na numer telefonu znajdujący się na wywieszce w windzie. Niestety nikt nie odbierał. Na pogotowiu dźwigowym powiedziano nam, że to nie ich rejon. Policja po dokładnym wypytaniu kto dzwoni i skąd (wiadomo .... z windy hehehe), postanowiła zrobić rozpoznanie. Robiło się coraz bardziej ciepło. W końcu ktoś wpadł na pomysł, aby zadzwonić do straży pożarnej. Tam panowie natychmiast postanowili działać. W międzyczasie policja skontaktowała się z pogotowiem dźwigowym i za kilkanascie minut zostalismy oswobodzeni. Pod budynkiem stał na światłach samochód strażacki i przynajmniej 10 strażaków. Cała ulica Warmińska obserwowała akcję ratowania nas z opresji. Nikomu nic się nie stało ..... chyba :P